Nova mogućnost u ishrani stanovnika na planeti na bazi biljnih proteina

Kako svet više napreduje, sve se više povećava životni standard i, između ostalog, povećava se i potrošnja mesa i drugih životinjskih proizvoda po glavi stanovnika. Kako se istovremeno povećava i broj stanovnika na planeti, neophodno je obezbediti dovoljno kvalitetne hrane, pa i mesa. Povećanjem količine mesa i drugih prozvoda kao bitnog izvora proteina i povećanjem stočnog fonda, neophodno je za životinje obezbediti hranu i vodu, što iziskuje nove površine koje se dobijaju krčenjem šuma i pretvaranjem tih površina u plodna zemljišta. Smanjenjem površina pod šumama narušava se ekološki sistem, odnosno, smanjuje se bitno količina kiseonika i vode koji su osnov za funkcionisanje ljudskog organizma. Povećavanjem broja životinja kao izvora mesa i drugih proizvoda za ishranu čoveka, povećava se i emisija štetnih gasova koji doprinose jačem delovanju efekta staklene bašte. Meso životinjskog porekla sastoji se od proteina, masti, ugljenih hidrata, minerala, vitamina i vode. Zastupljenost ovih elemenata u mesu zavisi od vrste životinje od koje je meso dobijeno. Količina vode u mesu je oko 70%.

Da bi se smanjilo uništavanje ,,pluća“ planete, očuvala dovoljna količina vode za ljudski rod i umanjio efekat staklene bašte, a poznavajući sastav mesa, mleka, sira i posnih čokolada, pametni biolozi, nutricionisti i tehnolozi smislili su potpuno adekvatnu zamenu za meso i druge proizvode od životinja koji su na bazi proteina dobijenih iz biljaka. Pored gore navedenih koristi, korišćenjem proizvoda na bazi biljnih proteina, biljnih masti i biljnih ugljenih hidrata, potrošač izbegava unošenje u organizam holesterola, hormona, antibiotika i GMO elemenata koji se inače koriste u odgajanju životinja zbog većih i bržih prinosa mesa. Unošenjem proizvoda od biljnih proteina, potrošač izbegava stresni grč prenesen u meso koji životinja doživljava nasiljem nad njom i oduzimanjem života, a koji bitno utiče na imuni sistem kod čoveka, što se danas posebno izučava.

U proteinima dobijenim iz biljaka prisutne su sve esencijalne aminokiseline koje ljudski organizam nije u stanju da sintetiše, a za koje se smatralo do sada da mogu da se nadju samo u mesu i drugim proizvodima od životinja. U biljnim uljima prisutne su vrlo korisne nezasićene i poluzasićene masti (uljana repica, kokosovo ulje, maslinovo ulje) a prisutna je i laurinska kiselina koje ima još jedino u majčinom mleku. Najvažnije je to što u biljkama nema štetnih trans-masti, a u jednom ulju čak ima elementa istovetnom hemoglobinu u ljudskoj krvi. Ugljeni hidrati u biljkama koje se koriste za proizvodnju biljnog mesa su prirodni i ne izvlače se iz njih raznim štetnim tehnološkim postupcima već se direktno uključuju u sastav mesa. Unošenjem nekoliko vrsta biljnog sveta u sastav ovog mesa, unose se i potrebni minerali i vitamini u adekvatnoj količini kao što ih ima u mesu od životinja.

Na osnovu ovih istraživanja, pametna industrija preselila je znanje u proizvodne pogone i već nekoliko godina proizvodi biljno meso i druge biljne proizvode. Nekoliko poznatih firmi proizvodi biljno meso i takmiči se novim načinima da ukus, miris i boja pri konzumaciji budu istovetni životinjskom mesu bez ikakvih veštačkih dodataka. Isključivo je sve na prirodnoj bazi.

Fleksitarijanski potrošač nije ni isključivi mesožder ni potpuni vegetarijanac već potrošač koji na osnovu sopstvenog saznanja sam odlučuje šta je za njega zdravo. Fleksitarijanci se ne odriču mesa i proizvoda životinjskog porekla već smanjuju unos ovih proizvoda a povećavaju potrošnju proizvoda na bazi biljnih proteina i time pomažu sebi i planeti.

 

Autor teksta: Velisav Radojičić
Inženjer tehnologije biljnih proizvoda i član Upravnog odbora Fondacije ,,Fleksitarijan“

Top